در این جاده سرد بی انتها

                            بدون کوله باری از عشق

بدون تو   

          دشوار است   

                     و 

                                      من تنها تر از همیشه

        خاطره های یاد تو        

               بر دوشم سنگینی می کند

                        می دانم که نخواهی آمد

                                 اما من باز منتظرم

                                                  تقدیم به همسرم

   هوای بهار شاعرانست ,

                      و من این بار باز هم از تو می سرایم.

        از تو که با یک نگاهت مرا خریدی

                                  و

                                      با یک لبخند آزادم ساختی.

  از تو که ذره ذره ی وجودت برایم گرانبهاست

                                و جز تو به هیچ کس و هیچ چیز فکر نمی کنم.

               تو را در برابرم می گذارم

                             و

                         سیمای بهارانیت را بر کاغذ

نقش می بندم

                          تا هر که دید ببیند گل همیشه بهار را

                               تقدیم به همسرم  

           صبح امروز که پا شدم دیدم خیلی کار دارم: شهرداری، سر کشی به ملک و املاک ، دانشگاه و بعدشم راه آهنو مشهد!

مرحله ی اول و دوم به خوبی و خوشی انجام نشد، ینی موفقیت آمیز نبود. وقتی دیدم که شب ساعت 9:30 بلیت دارمو دانشگامم تا 8 شب طول می کشه تصمیم گرفتم که فاز سومه فعالیت های امروزمو هم پیوست بدم به فاز 1 و 2.

خودم: خوب حالا که این همه بیکار شدم چی کار کنم؟

دوباره خودم: بگیر بخواب!

خودم: نه خوابم نمی یاد، ترجیح می دم ساکمو جمع کنم.

دوباره خودم: اینو ولش کن، زن گرفتی واسه چی؟

خودم: راس میگیا، بزار زنگ بزنم با بچه ها یه قراری بزارم.

- : عالیه!!

...

ساعت 8:15 و من نه دوش گرفتم، نه ساک جمع کردم پس مطمعنن به قطار می رسم!!!

با هر بد بختیی بود این معضلات و پشت سر گذاشتمو راهی راه آهن شدم. ترافیک هم که مثل همیشه بیداد میکنه!!

ساعت ۹:۱۵ وارد راه آهن شدم. و کلی خوشحال که یه ربع زود رسیدم. قافل از این که حرکت قطار ساعت ۹ شب بوده!! اینم از آخرین مرحله ی فعالیت هام که بازم به نتیجه نرسید.

نتیجه ی اخلاقی ۱: با دقت به بلیت خود نگاه کنید.

نتیجه ی اخلاقی ۲:قطار برای هیچ کس صبر نمی کنه حتی شما دوسته عزیز  

این داستان ادامه دارد!!

باز بهار آمد، باز باری دیگر من آمدم

                    این بار با اسم زرین قلم .

                             آمدم تا صداقتم را با قلم آشکار کنم!

با سلام

       من مدتی وبلاگ نویسی می کردمو به دلیل مشکلاتی که واسم پیش اومد کنار گذاشتم. ینی نتونستم ادامه بدم. سابقا با ارباب قلم می شناختنم ولی الآن بعید می دونم کسی منو بشناسه!!

این بار اومدم که هم از خاطرات روزانم بگم، هم همون متنهای ادبیه همیشگیم.

         واسم آرزوی موفقیت کنید